Wynik modułu Grzejniki to porównanie dwóch liczb w każdym pokoju: ile ciepła oddadzą grzejniki przy wybranej temperaturze wody i ile ciepła pokój potrzebuje. Ten artykuł mówi, skąd moduł bierze obie liczby. Każda moc grzejnika ma w wyniku oznaczenie źródła: „z karty”, „orientacyjnie” albo „przyjęte”. Każde obciążenie pokoju pochodzi z OZC, z szacunku albo z Twojego wpisu.
Moc grzejnika: trzy źródła
„z karty” - dane z karty grzejnika
Zaznacz „Mam kartę grzejnika” przy grzejniku i wpisz dwa pola:
- „Moc z karty przy 75/65/20” - moc grzejnika w watach przy zasilaniu 75 °C, powrocie 65 °C i temperaturze pokoju 20 °C. To pierwszy wiersz prawie każdej karty producenta. Wpisz moc całego grzejnika o tej wysokości i długości.
- „Wykładnik n” - liczba z karty, która mówi, jak szybko moc spada, gdy woda jest chłodniejsza. Gdy zostawisz to pole puste, moduł liczy z n = 1,3.
To najpewniejsza moc, bo pochodzi z Twojego grzejnika.
„orientacyjnie” - mediana kart kilku producentów
Bez karty grzejnik płytowy z wpisanym typem (10, 11, 20, 21, 22 albo 33) dostaje moc orientacyjną. Dla każdego typu i wysokości wzięliśmy z publicznych kart kilku producentów moc grzejnika o długości 1000 mm i jego wykładnik n, i przyjęliśmy medianę. Moc rośnie proporcjonalnie z długością grzejnika. Dla wysokości między dwiema wysokościami z kart moduł interpoluje między nimi.
Orientacyjnie znaczy: typowy grzejnik tego typu i wysokości. Twój może dawać trochę więcej albo mniej. Gdy wynik w pokoju jest blisko granicy, sprawdź kartę swojego grzejnika i wpisz jego moc.
„przyjęte” - gdy nie ma danych
Gdy grzejnik nie ma mocy z karty, a danych orientacyjnych dla niego nie ma - grzejnik członowy lub żeliwny, rodzaj „Nie wiem” albo grzejnik płytowy bez typu - moduł liczy go jak płytowy typ 22 tej wielkości. Grzejnik łazienkowy (drabinka) liczy jako połowę płytowego typu 11 tej wielkości. Grzejnik płytowy typu 11, 22 albo 33 o wysokości spoza danych orientacyjnych dostaje taką samą ogólną moc swojego typu. Typy 10, 20 i 21 o takiej wysokości nie dostają żadnej mocy: moduł liczy je jako 0 W i prosi o moc z karty, bo moc pożyczona od typu 22 byłaby kilka razy za duża. Wykładnik n wynosi wtedy 1,3. To tylko założenie, żeby pokój miał jakąkolwiek moc - przy takim grzejniku wpisz moc z karty albo zmierz grzejnik i wybierz rodzaj, jeśli to możliwe.
Moc przy wybranej temperaturze
Karta podaje moc przy 75/65/20, a Ty sprawdzasz grzejnik przy innej temperaturze, np. 50 °C. Moduł przelicza moc charakterystyką grzejnika z EN 442:
Φ = Φn · (ΔT / ΔTn)^n
- Φn - moc przy 75/65/20 (z karty, orientacyjna albo przyjęta),
- ΔTn - nadwyżka temperatury przy 75/65/20, czyli 50 K,
- ΔT - nadwyżka przy Twoich temperaturach: średnia z temperatury zasilania i powrotu minus temperatura pokoju, tak jak liczy ją PN-EN 442-2 (np. przy 55/45/20 to 30 K),
- n - wykładnik grzejnika.
Temperatura powrotu to „Temperatura zasilania” minus „Różnica zasilanie-powrót” z kroku Dane. Temperatura pokoju to temperatura wpisana przy pomieszczeniu, a gdy jej nie ma - temperatura pokoju z OZC albo temperatura w domu.
Czego w tej mocy nie ma: współczynników montażowych (wnęka, osłona, podłączenie) i ciepła z rur, które biegną przez pokój. Linia metody pod wynikiem i w raporcie mówi to samo.
Z tej samej charakterystyki moduł szuka dla każdego pokoju najniższej temperatury zasilania, przy której grzejniki wystarczą - to kolumna „Wystarczy od”. Najwyższa z tych temperatur to temperatura dla domu: „Twoje grzejniki ogrzeją dom przy …”.
Obciążenie pokoju: OZC albo szacunek
Moduł bierze obciążenie każdego pokoju z jednego z trzech miejsc, w tej kolejności:
- „Obciążenie wpisane” - wartość, którą wpiszesz przy pomieszczeniu. Ma pierwszeństwo.
- OZC. Gdy przeniesiesz pomieszczenia przyciskiem „Weź pomieszczenia i obciążenia z OZC”, każdy pokój ma obciążenie z obliczeń OZC według PN-EN 12831-1 - policzone z jego przegród, okien, wentylacji i temperatury. Gdy projekt korzysta z OZC, pokój, którego nie ma w OZC, nie dostaje szacunku: moduł nie miesza dwóch metod.
- Szacunek z metrażu. Bez OZC moduł szacuje straty całego domu z powierzchni ogrzewanej, ocieplenia budynku, projektowej temperatury zewnętrznej i temperatury w pokojach, i dzieli je na pokoje. Ekran i raport mówią przy nim: „Szacunek z metrażu, nie obliczenie wg PN-EN 12831-1.”
Szacunek pokaże kierunek - na przykład że dom potrzebuje wyższej temperatury, niż chcesz. Do oceny konkretnego pokoju i do listy wymian policz OZC. Jak to zrobić, opisuje poradnik kalkulatora OZC.
Co jeszcze warto wiedzieć
- Moduł liczy moc grzejników niezależnie od instalacji. Sieć rur (krok Sieć) liczy tylko instalację dwururową, ale moc grzejników sprawdzisz w każdym domu.
- Moc grzejnika liczy algorytm, nie Algo AI. Algo może tylko wpisać grzejniki ze zdjęcia albo z projektu - patrz Grzejnik ze zdjęcia.
- Wynik to sprawdzenie grzejników, nie projekt instalacji.