Jedna porcja zmian, ale w module, w którym liczby mają największe znaczenie: obliczenia ogrzewania podłogowego zostały przebudowane od podstaw i liczą teraz według PN-EN 1264. Poniżej co się zmieniło, co zobaczysz w projekcie, który już masz, i dlaczego niektóre liczby wyglądają inaczej niż wczoraj.
Nowe funkcje
Moc pętli odpowiada na to, co jest w podłodze
Do tej pory „moc pętli" w szufladzie sekcji nie zmieniała się po zmianie rozstawu ani układu rur. Nie była to usterka, tylko niedokończony model: pętla pokazywała swój udział w zapotrzebowaniu pomieszczenia, podzielony według powierzchni, i ta liczba z definicji nie ma nic wspólnego z rurą.
Teraz szuflada nazywa obie wielkości osobno. Moc pętli to, ile pętla odda przy parametrach projektu, policzone z rury faktycznie ułożonej w sekcji: rozstaw efektywny = powierzchnia / długość rury w pomieszczeniu. Odpowiada więc na rozstaw, na układ (spirala kładzie więcej rury niż meander), na strefę brzegową, na posadzkę i na każdy ręcznie przesunięty węzeł pętli narysowanej odręcznie. Zapotrzebowanie to udział pętli w obciążeniu OZC pomieszczenia - to, co pętla ma dowieźć, i to, z czego liczy się przepływ. Gdy w pomieszczeniu jest kilka pętli, udział dzieli się według tego, ile każda z nich potrafi oddać, a nie według metrów kwadratowych.
Zalecany rozstaw też przestał być tabelką z trzema progami. Jest to najszerszy rozstaw (do 200 mm), przy którym moc podłogi pokrywa jednostkowe obciążenie pomieszczenia - przy temperaturach projektu, przy posadzce tej sekcji i przy limicie temperatury powierzchni. Zalecenie i bilans pomieszczenia czytają jeden model, więc nie zdarza się już, że jedno mówi „150 mm", a drugie „niedobór".
Charakterystyka cieplna i graniczna z PN-EN 1264-2
Moc z metra kwadratowego liczy się teraz według charakterystyki cieplnej normy (typ A - rura w jastrychu): z rozstawu, oporu cieplnego posadzki, grubości jastrychu nad rurą i średnicy rury wychodzi współczynnik przenikania podłogi, mnożony przez logarytmiczną różnicę temperatur wody i pomieszczenia. Nad tym jest charakterystyka graniczna - moc, przy której powierzchnia dochodzi do 29 °C, a w łazience do 33 °C. Tablice normy są w kodzie z interpolacją, którą norma przewiduje, a każda przepisana wartość jest sprawdzana testem wobec tekstu samej normy.
Co to zmienia w liczbach: przy 35/30 °C na płytkach i rozstawie 15 cm podłoga daje 51 W/m² zamiast 50, przy 20 cm 46 zamiast 42, przy 30 cm 36 zamiast 29 - dawny model był za ostrożny przy szerszych rozstawach. Sufit z limitu powierzchni to 100 W/m² zamiast 90 przy pomieszczeniu 20 °C, a realnie mniej, bo podłoga między rurami jest chłodniejsza niż nad nimi. W parametrach projektu doszło jedno pole: jastrych nad rurą (domyślnie 45 mm, czyli jastrych 61 mm nad rurą 16 mm leżącą na izolacji).
Schłodzenie i przepływ każdego obiegu z PN-EN 1264-3
Wszystkie pętle miały dotąd to samo schłodzenie i ten sam wzór na przepływ. Norma robi to inaczej, i tak robi teraz HeatAlgo: obieg, który ma oddać mniej, niż potrafi przy temperaturze zasilania projektu, pracuje z większym schłodzeniem i mniejszym przepływem - dokładnie tak, jak zaczyna działać po ustawieniu zaworu na rozdzielaczu. Schłodzenie pojedynczego obiegu ma sufit 10 K (nigdy poniżej schłodzenia projektowego): wyżej woda wracałaby o ułamek stopnia cieplejsza od pomieszczenia, a przepływ byłby tak mały, że norma przestaje go opisywać. Szuflada sekcji pokazuje powrót pętli, a tabela rotametrów w raporcie ma nową kolumnę z powrotem każdego obiegu.
Przepływ niesie też stratę w dół: część ciepła z rury schodzi przez płytę, zanim cokolwiek trafi do pomieszczenia. Współczynnik tej straty bierze się z elementu podłogi w Twoich obliczeniach OZC (jego wartości U), a dla pomieszczenia wpisanego ręcznie - z minimalnej izolacji, jakiej wymaga PN-EN 1264-4. Przepływ budynku to suma przepływów obiegów.
W parametrach projektu pojawiło się wymagane zasilanie: temperatura, przy której obieg wiodący (poza łazienkami) pracuje ze schłodzeniem projektowym. Jeśli zasilanie projektu jest od niej wyraźnie wyższe, ostrzeżenie „przepływ poniżej 0,5 l/min" mówi Ci teraz coś prawdziwego i to nazywa: obniż zasilanie albo poszerz rozstaw, a nie zagęszczaj rur. Powrót ustawiony nie wyżej niż temperatura pomieszczenia dostał własne ostrzeżenie - taka podłoga nie oddaje ciepła, i raport mówi to wprost zamiast pokazywać zero i „niedobór".
Uwaga do liczb: moc podłogi liczymy przy oporze cieplnym posadzki, którą wybierasz dla sekcji (płytki 0,05, winyl 0,08, drewno 0,12, wykładzina 0,15 m²K/W). PN-EN 1264-3 zakłada do projektowania w mieszkaniach 0,10 i każe brać wartości wyższe, gdy takie są - więc dla płytek i winylu wymagane zasilanie i bilans wychodzą korzystniej, niż dałaby procedura normy. Strona metodyki w raporcie to zaznacza.
Strata przez podłogę nie liczy się podwójnie
Ogrzewana podłoga oddaje stratę przez samą siebie od spodu, więc pomieszczenie nie potrzebuje jej z góry. Import z OZC zapisuje stratę elementów podłogowych pomieszczenia, a bilans porównuje moc pętli z obciążeniem pomniejszonym o nią; kolumna OZC w raporcie pokazuje dalej pełne obciążenie, a przypis pod tabelą mówi, ile z niego dostarcza podłoga. Wpisanie obciążenia ręcznie kasuje ten odpis - o ręcznie wpisanej liczbie nie wiemy, co zawiera.
Ulepszenia
- Nowy projekt startuje przy 35/30 °C, nie 30/25. Dawna para nie pokrywała 40 W/m² przy żadnym rozstawie, więc każdy nowy projekt otwierał się na niedoborze, zanim ktokolwiek dotknął parametrów.
- Pętla narysowana odręcznie jest liczona z narysowanej rury, nie z rozstawu w selekcie, który dla niej nic nie opisuje. Ostrzeżenie o rozstawie ocenia gęstość narysowania; ostrzeżenie o długości pętli - narysowane metry.
- Dobór pompy ciepła sprawdza podłogówkę tą samą charakterystyką co moduł podłogówki. Do tej pory miał własną, mniej dokładną, i potrafił nie zgadzać się z raportem podłogówki o kilkanaście procent na tej samej podłodze. Posadzka, której moduł pompy nie zna z nazwy, liczy się przy oporze 0,10 m²K/W - tym, który zakłada norma.
- Poradnik o temperaturze zasilania i strony pomieszczeń publikują tabele z nowej charakterystyki; zdania o „modelu HeatAlgo" zniknęły, bo model jest teraz normowy.
Poprawki
- Ostrzeżenie „q poza zakresem" nazywa liczbę. Mówi, ile W/m² pomieszczenie potrzebuje i że przy tych parametrach żaden zalecany rozstaw tego nie pokryje, zamiast powtarzać próg z dawnej tabeli.
Co zobaczysz w istniejącym projekcie
Moce pętli, przepływy i zalecane rozstawy przeliczą się po otwarciu projektu - dane wejściowe się nie zmieniają. Bilans pomieszczenia zwykle wyjdzie odrobinę lepiej (nowa charakterystyka daje więcej przy 20 i 30 cm), a przepływy pętli, które oddawały mniej, niż mogły, spadną. Projekt zapisany przy dawnych 30/25 °C zobaczy więcej ostrzeżeń o rozstawie i mocy niż wczoraj: to te same pomieszczenia, których dawna tabelka nie umiała nazwać. Dotyczy to też projektów pomp ciepła - moduł doboru liczy podłogówkę nową charakterystyką, więc otwarty ponownie projekt może wskazać inną temperaturę zasilania i inny SCOP niż raport, który już oddałeś klientowi; nowe liczby są te właściwe. Jeśli chcesz sprawdzić, skąd wzięła się dana liczba, strona „Metodyka obliczeń" w raporcie wymienia każdy wzór z numerem punktu normy.
Pytania do którejś ze zmian?
Zajrzyj do centrum pomocy albo napisz do nas prosto z aplikacji - przycisk „?" w prawym dolnym rogu, potem „Kontakt z nami". Zwykle odpowiadamy w ciągu 24 godzin.