Ten artykuł zbiera pytania, które pojawiają się w pracy z modułem ogrzewania podłogowego już po pierwszym rysunku: dlaczego czegoś nie widać, co oznacza ostrzeżenie, jak coś poprawić. Jeśli dopiero zaczynasz, przejdź najpierw poradnik krok po kroku: jak używać modułu ogrzewania podłogowego. Model obliczeń według PN-EN 1264 tłumaczą poradniki o rozstawie i długości pętli i o temperaturze zasilania.
Dopiero zbierasz dane? Zacznij od listy przed wyceną. Masz już projekt albo ofertę? Sprawdź, co powinien zawierać projekt ogrzewania podłogowego.
Co nowego w aplikacji w październiku: aktualizacja z października 2026.
Pomieszczenia i sekcje
Pomieszczenie nie jest policzone. Sekcja narysowana na rzucie musi być przypisana do pomieszczenia. Kliknij ją, a w panelu sekcji wybierz pomieszczenie w polu "Pomieszczenie". Lista w panelu bocznym pokazuje same pomieszczenia. Sekcja bez pomieszczenia ma własny komunikat "Nieprzypisane sekcje" na pasku komunikatów nad listą, a jego link "Przypisz" otwiera tę sekcję. Pomieszczenia biorą się z obliczeń OZC (przycisk importu w panelu, z zapotrzebowaniem i temperaturą; etykieta pochodzi z nazwy w OZC, np. „1/12”) albo dodajesz je ręcznie przyciskiem "Dodaj", podając nazwę, piętro, zapotrzebowanie w watach, typ (standardowe do 29°C posadzki albo łazienka do temperatury pomieszczenia + 9 K, czyli 33°C przy 24°C - PN-EN 1264-3, 4.1.1.4) i temperaturę.
Bilans pomieszczenia. Lista pomieszczeń pokazuje dla każdego pomieszczenia moc podłogówki przy aktualnych parametrach (np. 35/30°C) w stosunku do zapotrzebowania: zapas w W na zielono albo brak w W na pomarańczowo. Najechanie na wiersz podświetla pomieszczenie na rzucie. Kliknięcie otwiera ekran pomieszczenia: liczby ("Powierzchnia", "Moc podłogi", "Zapotrzebowanie"), potem "Pętle", a na końcu "Ustawienia" z polami "Nazwa" i "Numer". Zapotrzebowanie to obciążenie projektowe pomieszczenia z OZC albo wpisane ręcznie, i na całe to zapotrzebowanie dobierana jest podłoga (PN-EN 1264-3, wzór (5)). Strata przez podłogę w dół nie jest od niego odejmowana - wchodzi tylko do przepływu obiegów.
Pasek komunikatów. Nad listą pomieszczeń jest jeden pasek; strzałki "‹ 1/3 ›" przełączają komunikaty. Kliknięcie komunikatu pokazuje całe zdanie, wyjaśnienie i sposób naprawy, a jego link prowadzi do miejsca, którego dotyczy.
Darmowa pętla. Na koncie darmowym w pełni policzona jest jedna pętla: pierwsza, którą przypiszesz do pomieszczenia - komunikat "W wersji darmowej w pełni policzona jest jedna pętla: ..." ją nazywa. Sumy tego pomieszczenia widzisz, gdy ta pętla jest w nim jedyna. Na darmowym planie liczymy kilka projektów naraz, więc pierwsza pętla w nowym projekcie bywa policzona z opóźnieniem, z datą na ekranie; odblokowany projekt liczy się od razu w całości.
Pomieszczenie na złej kondygnacji. W edycji pomieszczenia wybierz "Przenieś na kondygnację". Pomieszczenia z narysowanymi pętlami są związane z rzutem swojej kondygnacji i nie da się ich przenieść, dopóki pętle istnieją. Aktualizacja z OZC ("Zaktualizować dane z OZC?") przenosi tylko pomieszczenia bez pętli. Nazwy pomieszczeń nadążają za OZC; nazwę zmienioną ręcznie w podłogówce aplikacja zastępuje nazwą z OZC dopiero po Twoim potwierdzeniu.
Pętle, długości i podział
Za długa pętla. Długość liczy się z rzeczywistej geometrii razem z dobiegiem. Limity zależą od rury: 16x2 - ostrzeżenie od 80 m, twardy limit 90 m; 17x2 - 90 i 100 m. Pętla z uwagami ma zabarwiony nagłówek "N uwagi" z linkami naprawy "Rozstaw N mm" i "Podziel"; w szufladzie sekcji pojawia się też "Warto podzielić tę sekcję". Przy automatycznym "Podziel" kierunku nie wybierasz: aplikacja sama dobiera linie cięcia i może podzielić sekcję na kilka pól ("Sekcja podzielona na mniejsze pętle (N)"). Strzałka obok otwiera "Wybierz podział" z siatką i przewidywanymi długościami. Gdy automatyczny podział się nie uda, zobaczysz "Nie udało się podzielić automatycznie - wybierz podział strzałką." Obok zakładek kondygnacji, w lewym górnym rogu płótna, pojawia się rekomendacja "Podziel N długich pętli", która znajduje cięcia dla całej kondygnacji naraz i pokazuje, ile sekcji da się podzielić. Każda część po podziale ma własny dobieg - podział dzieli rurę w pomieszczeniu, nie drogę do rozdzielacza.
Układ rur. Domyślnie "Auto" wybiera między ślimakiem, meandrem klasycznym i bifilarnym i mówi dlaczego ("Wysoka pewność ślimaka dla prostego pomieszczenia", "Meander bifilarny lepiej pokrywa wąskie pomieszczenie"). Układ zmienisz w szufladzie sekcji w polu "Układ rur", a kierunek rur poziomo albo pionowo. Gdy kształt nie ma gotowego rysunku, aplikacja mówi "Ten kształt warto podzielić" zamiast rysować wadliwy układ.
Edycja węzeł po węźle. "Edytuj węzły" w szufladzie kopiuje wygenerowany układ jako rysunek ręczny z edytowalnymi węzłami; od tej chwili zmiany parametrów go nie przerysowują. "Przywróć auto" odrzuca zmiany ręczne i generuje układ od nowa. Narzędzie "Rysuj rury ręcznie" (O) rysuje rurę od zera wewnątrz sekcji; lista takich sekcji jest w panelu narzędzi pod "Rury narysowane ręcznie".
Otwory w sekcji. Prawym przyciskiem na sekcji wybierz "Wytnij otwór" (np. słup, schody) - pętla omija wycięty obszar. To samo menu ma "Duplikuj sekcję".
Podłoga bez pętli. W ustawieniach sekcji przełącznik "Pętla grzewcza" wyłącza pętlę: sekcja zostaje na rysunku jako podłoga bez obiegu i bez dobiegu. Raport opisuje każde pomieszczenie bez pętli osobno, razem z dobiegami innych pętli, które przez nie przechodzą, i ich długością.
Przepływ, rozstaw i parametry
Mały przepływ w jednej pętli. Temperaturę zasilania wyznacza obieg wiodący (PN-EN 1264-3, 4.1.3.3); pozostałe pomieszczenia potrzebują mniej, więc ich pętle pracują z większym schłodzeniem i mniejszym przepływem. To normalne i aplikacja tego nie zgłasza. Każdą pętlę ustawiasz na rozdzielaczu na jej własny przepływ projektowy, tak jak pokazuje go okno "Rotametry" (PN-EN 1264-4, 4.1).
Rozstaw większy niż zalecany. Ostrzeżenie o rozstawie oznacza, że przy parametrach projektu zapotrzebowanie pomieszczenia wymaga gęstszej rury. Uwagi pętli i ekran pomieszczenia mają link "Rozstaw N mm" (pełna nazwa: "Ustaw zalecany rozstaw (N mm)"). Dla całej kondygnacji obok zakładek kondygnacji pojawia się rekomendacja "Zastosuj zalecany rozstaw" - z podglądem, czy żadna pętla nie przekroczy przez to zalecanej długości. Dwie rekomendacje naraz chowają się pod jednym przyciskiem "2 rekomendacje". Zalecany rozstaw to najszerszy z szeregu 200, 175, 150, 125 i 100 mm, przy którym podłoga pokrywa zapotrzebowanie; akcja tylko zagęszcza rury i pomija pętle narysowane ręcznie. Gdy zapotrzebowanie przekracza moc podłogi nawet przy 100 mm, aplikacja mówi to wprost: sprawdź temperaturę zasilania i posadzkę albo dołóż grzejnik.
Własny rozstaw. Pole rozstawu w panelu sekcji i w panelu kilku zaznaczonych sekcji ma 100, 150, 200, 250 i 300 mm oraz "Inny...", gdzie wpiszesz wartość od 50 do 300 mm co 5 mm. Inną wartość aplikacja odrzuca komunikatem "Wpisz wielokrotność 5." Dotyczy to modułu ogrzewania podłogowego; moduł pompy ciepła i publiczny kalkulator pętli mają pięć stałych wartości.
Strefa brzegowa. W szufladzie sekcji pole "Strefa brzegowa" zagęszcza rozstaw przy ścianach do 100 albo 150 mm. "Głębokość strefy" to 0,5 m, 1,0 m albo wpisana wartość do 1,0 m (PN-EN 1264-1, 3.2.6). Ściany wybierasz sam: na rysunku zaznaczonej sekcji każda ściana ma swój pas, a kliknięcie pasa włącza go albo wyłącza. To samo robi lista "Ściany ze strefą" w panelu, która pokazuje też powierzchnię strefy. Meander zagęszcza tylko ściany równoległe do rzędów rur; przy ścianie, w którą rury biegną, panel podpowiada zmianę kierunku rur. Moc pętli liczy strefę jako osobną powierzchnię z limitem 35°C posadzki (PN-EN 1264-3). Strefa działa tylko dla układów generowanych - rysunek ręczny zostaje bez zagęszczenia.
Parametry projektu. Okno "Parametry projektu" (z menu "..." na pasku narzędzi) ma trzy części: "Temperatury", "Podłoga" i "Układ rur". Ustawia temperaturę zasilania i powrotu (nowy projekt: 35/30°C), rurę, domyślną posadzkę, jastrych nad rurą (typowo 45 mm), "Materiał nad rurą" (jastrych cementowy, jastrych anhydrytowy albo beton, z przewodnością λE z PN-EN 1264-2, tabela C.1), rozstaw rur dobiegu oraz "Odstęp rur od ściany" i pokazuje schłodzenie projektowe oraz wymagane zasilanie. Parametry dotyczą całego projektu, nie jednej kondygnacji. Moc podłogi liczy się według charakterystyki cieplnej PN-EN 1264-2 z rury faktycznie ułożonej w sekcji, a przepływ według PN-EN 1264-3: G = 0,86 · (Q + Φ_FB) · (1 + Ro/Ru) / σ, gdzie Q to moc oddawana przez obieg do pomieszczenia, a Φ_FB jego udział w stracie przez podłogę, dzielonej między pętle pomieszczenia według powierzchni.
Odstęp rur od ściany. Odległość skrajnej rury od krawędzi sekcji. Domyślnie 100 mm; do wyboru 50, 80, 150 i 200 mm albo "Inny..." od 30 do 500 mm. Zmiana w parametrach projektu przerysowuje istniejące sekcje. Sekcja może mieć własny odstęp - pierwsza opcja w jej ustawieniach, "Domyślny dla projektu (X mm)", wraca do wartości projektu. Pętla narysowana ręcznie tego pola nie ma. Poniżej 80 mm meander zawraca na promieniu gięcia 80 mm, więc końce rzędów mogą leżeć dalej od ściany.
Temperatura powrotu nie wyższa od temperatury pomieszczenia. Podłoga nie oddaje wtedy ciepła - podnieś powrót w parametrach projektu. Zasilanie musi być wyższe niż powrót, inaczej przepływ nie jest liczony.
Rozdzielacze i dobiegi
Rozdzielacz stawiasz narzędziem "Rozdzielacz" (M) dwoma kliknięciami na końcach szafki. W jego panelu ustawiasz liczbę portów; ostrzeżenie "Podłączono więcej obiegów niż portów" oznacza, że trzeba zwiększyć liczbę portów albo dodać drugi rozdzielacz. Link "Rotametry" u dołu panelu bocznego otwiera okno z sumami kondygnacji na górze: powierzchnia, rura, "Woda w rurach, bez rozdzielaczy" (litry w pętlach i dobiegach), przepływ i "Moc w wodzie" - ciepło, które woda niesie do rozdzielaczy (przekształcony wzór (13) z PN-EN 1264-3). Po imporcie z OZC pod nimi stoi obciążenie cieplne budynku z dopiskiem "do doboru pompy ciepła". Obiegi są pogrupowane według rozdzielaczy, w kolejności portów, z kolumnami "Port", "Obieg" i "Pomieszczenie"; obiegi bez rozdzielacza są na końcu. Każdy obieg ma "Q [W]", "σ [K]", l/min i Δp (rura w pomieszczeniu i oba dobiegi, ostrzeżenie ponad 35 kPa z PN-EN 1264-3), więc w każdym wierszu l/min = 0,86 · Q / σ / 60. Raport PDF ma tę samą tabelę. Okno liczy każdą narysowaną pętlę, a pętle bez przepływu opisuje jednym zdaniem z powodem: ich pomieszczenie nie ma obciążenia cieplnego - wciągnij je z OZC albo wpisz w pomieszczeniu.
Wymiary szafki wynikają z liczby portów (od 2 do 14): po zmianie szafka wydłuża się lub skraca od strony ostatniego portu, a port 1 zostaje na miejscu. "Kierunek" ustawia, z której strony jest port 1; szafkę obrócisz też uchwytem nad nią albo klawiszem O, zawsze o 90°.
Dobieg (trasę) rysujesz narzędziem "Trasa" (R) od sekcji albo rozdzielacza; Enter kończy trasę w miejscu ostatniego punktu, Backspace cofa ostatni punkt, Esc anuluje. Rozstaw pary dobiegu ustawiasz domyślnie w parametrach, a dla pojedynczej trasy w jej panelu; zaznacz kilka tras i kliknij prawym przyciskiem, żeby zmienić rozstaw wielu naraz. Przy włączonej siatce (G) punkt postawiony przy ścianie pomieszczenia nie skacze na kratkę: kładzie się wzdłuż ściany tak, że zewnętrzna rura pary biegnie przy samej ścianie. Po przesunięciu rozdzielacza z automatycznymi dobiegami aplikacja proponuje "Poprowadź dobiegi od nowa"; ten sam link mają uwagi pętli bez dobiegu.
Zbędny punkt załamania dobiegu usuniesz dwuklikiem albo kliknięciem i klawiszem Delete; dwuklik na odcinku dodaje nowy punkt. Końców dobiegu tak nie usuniesz.
Dobieg nie łączy się z pętlą. Uwagi pętli mówią, co zmienić. "W tym miejscu ściany rur nie da się podłączyć do pętli. Przesuń koniec dobiegu wzdłuż ściany sekcji." - wystarczy przesunąć dobieg. "Wybrany układ rur nie daje się wygiąć w tej sekcji przy rozstawie N mm. Wybierz Auto albo inny układ, zmień rozstaw lub podziel sekcję - przesuwanie dobiegu tego nie naprawi." - problem leży w samej sekcji, nie w dobiegu.
Kondygnacje
Kondygnacje są zakładkami nad rysunkiem. "Dodaj kondygnację" daje "Piętro powyżej" albo "Piwnica (poniżej)"; nazwę zmienisz po kliknięciu, a "Usuń kondygnację" kasuje jej podkład, pomieszczenia, pętle i rozdzielacze bez możliwości cofnięcia. Kondygnacje wczytane z OZC tworzą się same. Na koncie darmowym rysujesz na jednej kondygnacji - zamiast menu dodawania widzisz komunikat "Jedna kondygnacja w wersji darmowej", który prowadzi do odblokowania projektu; kondygnacje z OZC nie liczą się do tego limitu.
Podkład i kalibracja
Formaty i limit. PDF, PNG, JPG, HEIC, DWG albo DXF; przy wielostronicowym PDF wybierasz stronę w oknie "Wybierz stronę". Plik rzutu może mieć do 25 MB. Zdjęcie z iPhone'a (HEIC) aplikacja zamienia na JPG, obraca i usuwa z niego metadane, także lokalizację.
Zmiana i obrót podkładu. "Ustawienia podkładu" (ikona na pasku narzędzi) pozwalają zmienić skan, obrócić go o dowolny kąt albo zresetować projekt. Obracaj przed rysowaniem - narysowane sekcje, rozdzielacze i trasy nie obracają się razem z podkładem. Obrót i przycięcie zachowują skalę. "Zmień podkład" (potwierdzenie "Zmienić podkład?") ją usuwa: "Nowy rzut ma własną skalę - ustaw ją jeszcze raz narzędziem linijki. Do tego czasu powierzchnie i długości rur nie są liczone."
Kalibracja. Narzędzie "Kalibracja" (C): dwa punkty o znanej odległości i odległość w centymetrach; komunikat o zakresie przypomina, żeby nie wpisywać metrów. Rekalibracja jest w oknie parametrów projektu ("Kalibracja gotowa - Rekalibracja"). Kalibracja jest na kondygnację - każda nowa potrzebuje własnej.
Przyciąganie. Gdy w pliku wykryto geometrię rysunku, rysowanie przyciąga do ścian. Siatkę włączasz klawiszem G, a jej punkt odniesienia ustawiasz Alt z kliknięciem; Shift wymusza kąt 90°, Shift z Alt 45°, a Ctrl (na Macu Cmd) rysuje bez przyciągania.
Eksport i inne
Rzut do wydruku i pełny PDF opisuje artykuł o raportach; tam też są komunikaty o podglądzie rzutu przed eksportem. "Notatki do raportu" (ikona notatek) trafiają na koniec PDF. Zestawienie materiałów do hurtowni otwiera link "Materiały" obok "Rotametry".
Skróty klawiszowe i gesty są w oknie "?" na pasku modułu; pełną listę ma sekcja "Przydatne skróty klawiszowe" w poradniku. Najważniejsze: V zaznaczanie, H przesuwanie sekcji lub rozdzielacza, P sekcja, M rozdzielacz, R trasa, O rura ręczna, Spacja z przeciąganiem przesuwa widok, Ctrl ze scrollem powiększa, Ctrl+Z cofa.
Gdy zaznaczony jest jeden rozdzielacz, O obraca go o 90° zamiast wybierać rurę ręczną.
"Projekt został zmieniony na innym urządzeniu" - ktoś (albo Ty w innej karcie) zapisał nowszą wersję; kliknij "Załaduj nowszą wersję". "Nie udało się zapisać rzutu kondygnacji" - reszta projektu jest zapisana, wgraj podkład ponownie przyciskiem "Wgraj ponownie".
"Nowa generacja rysunków" - starsze projekty dostają propozycję aktualizacji układów i długości do nowego generatora. Przed aktualizacją pobierz dotychczasowy PDF przyciskiem w tym oknie, bo układy i metry zostaną przeliczone od nowa; "Później" odkłada decyzję.
Rysowanie wymaga komputera albo tabletu. Na telefonie moduł pokazuje dokumenty projektu: raport i zestawienie materiałów pobierzesz osobno albo razem jako ZIP (na darmowym koncie tylko podgląd raportu), a rzut do druku ustawiasz i pobierasz na komputerze.
Sekcje z AI na Twoim rzucie
Sekcji nie musisz obrysowywać ręcznie. Po wgraniu rzutu Algo AI odczytuje z niego pomieszczenia, drzwi i okna, a resztę rysuje aplikacja bez modelu AI, więc ten sam rzut daje ten sam rysunek: pętle z układem rur, dobiegi do rozdzielacza najkrótszą drogą przez drzwi, strefy brzegowe i dylatacje. Skalę Algo AI bierze z wymiarów na rzucie albo z wypisanych na nim powierzchni pomieszczeń; o kalibrację prosi dopiero wtedy, gdy nie da się jej odczytać. Ty sprawdzasz propozycję na rysunku i zatwierdzasz. Jedno generowanie na konto jest bezpłatne - zużywa je pierwszy odczyt rzutu, nie zastosowanie - a wszystko zostaje edytowalne. Krok po kroku opisujemy to w artykule projekt ogrzewania podłogowego z rzutu.
Algo AI nazywa pomieszczenia w szkicu według napisów z rzutu, a pomieszczeniom bez napisu nadaje nazwy w języku aplikacji. Dopóki szkic jest otwarty, rysunek jest zablokowany: "Zastosuj albo odrzuć szkic, aby edytować rysunek." Przesuwanie i powiększanie widoku działa dalej. Prośbę, która wciąż czeka na rzut albo skalę, anulujesz bezpłatnie ("Anulować prośbę?"), a po odrzuceniu szkicu poprosisz o nowy przyciskiem "Narysuj ponownie". Na kondygnacji bez rozdzielacza aplikacja stawia go sama, jeden na 14 pętli, i mówi to w szkicu: "Rozdzielacz postawiony automatycznie - przesuń go, jeśli ma stać gdzie indziej, i naciśnij Przelicz." Rozdzielacza, który już stoi na kondygnacji, nie przesuwa. Drzwi i okna poprawiasz w szkicu. Gdy do pętli nie da się poprowadzić dobiegu, aplikacja nie rysuje go na siłę: panel pętli podaje powód, a dobieg poprowadzisz ręcznie.